Luisteren naar je lichaam is lastig

Ja waar zou ik weer eens beginnen? Lastig, dat is het denk ik wel even. Luisteren naar je lichaam is lastig. Ik zeg het liever niet omdat ik echt zo had gehoopt dat het anders zou zijn, maar ja het wordt elke week een beetje zwaarder. Gelukkig dan maar dat deze kuur heel erg meevalt qua bijwerkingen en vermoeidheid. Alleen je lichaam wat meer rust geven is verstandig, dan ben je er echt eerder vanaf.

De eerste Taxol kuur

Pff ja ineens elke week naar dat ziekenhuis toe voor een chemo. Dat vond ik echt heel erg wennen. Ik voelde me ook pas vanaf maandag weer goed en dan mag je gelijk de volgende dag weer, ik vond dat best wel even pittig. De week vliegt echt ineens voorbij, dat is echt niet normaal. In het weekend denk je: heerlijk volgende week een beetje rust en dan ineens realiseer je je dat je dinsdag alweer moet. Oh ja, bah, elke week, maar hé die week die vliegt voorbij, dus zo gaan al die andere weken ook aanvoelen. Conclusie: dan is het zo voorbij.

Goed die Taxol kuur is niet zo spannend. Het infuus prikken ging in één keer goed dat is dan toch ook weer een opluchting. Lekker een boekje lezen en voor ik het wist was het alweer klaar. Ik voelde me tijdens de kuur een stuk minder moe dan de week daarvoor. Even lekker een broodje gegeten bij mijn ouders thuis en daarna naar mijn eigen huis om lekker in bed te gaan liggen. De dag verliep heel erg goed alleen wel weer moe dus. Dat wordt een beetje standaard hè? Ja ik kan er ook niets aandoen, ik ben gewoon echt moe. Haha.

Ik voel me goed: dus leuke dingen doen

Ja dat is wel echt een beetje mijn motto geworden. Voel je je goed? Niet moe? Nou hup ga wat leuks doen dan. Morgen is het misschien wel weer anders. Woensdag werd ik wakker en ik had gewoon nergens last van. Helemaal top. Mijn ouders kwamen even langs zij gingen op de fiets naar Spakenburg. Even een kopje koffie en dan verder. Ik dacht ineens waarom ga ik niet lekker mee, dan heb ik mijn beweging voor vandaag ook gehad en het is gezellig. Nou daar gingen we, heerlijk. Nog een pluspunt het ging goed, goed volgehouden. Eenmaal thuis was ik wel kapot, maar toch ik heb een leuke dag gehad.

Fietsen met mijn ouders

Donderdag had ik ook weer van alles op de planning staan. Tja de hele dag de hort op geweest en dan verwacht je lichaam blijkbaar wat terug. Rust. Ik maar denken ik ben niet moe dus dan hoef ik ook niet in bed te gaan liggen. Het is helaas niet alleen vermoeidheid, mijn lichaam wil nu gewoon vaker rust. Hoe vervelend ook, de hele dag onderweg zijn dat zit er gewoon even niet in.

Moeilijk om te accepteren

Ik had gezegd dat ik er beter op ging letten, rust nemen. Vorige week was het goed gelukt, deze week was ik weer een beetje eigenwijs. Je goed voelen is leuke dingen doen, maar wel tot op een zekere hoogte. Je kan niet alles wat je wilt dan word je weer keihard terug gefloten. Vrijdag lag ik dus de hele dag op bed met hoofdpijn, gelukkig voelde ik me in de avond goed genoeg en hebben we nog wat gezelligs kunnen doen. Zo kan het dus ook, rust nemen en wat leuks doen. Je lichaam roept je wel terug als het niet meer kan, alleen ik moet het zelf eerder aanvoelen. Dat moet ik leren en vind ik soms echt heel erg moeilijk. Plus dat het ook zo is dat het steeds zwaarder wordt, je hebt steeds meer pijntjes, veel sneller vermoeid. Ook dat moet je leren. Elke week is anders, wat zeg ik? Elke dag, misschien wel ieder uur van de dag. Ik heb het niet zelf in de hand, ik kan het wat meer in de hand hebben door vaker een stap terug te doen en even in bed te gaan liggen. Wat aan het begin van dit hele traject nog allemaal kon en normaal was, dat kan nog steeds allemaal wel. Alleen wel met meer rust. Voor volgende week heb ik dan ook met mijzelf de afspraak gemaakt dat ik echt vaker de momenten pak om even in bed te gaan liggen.

Zo is ziek zijn ook leren. Vooral mentaal leer je veel, maar je kan ook al veel meer dan dat je op voorhand denkt. Ik had in het begin niet verwacht dat ik dit zou kunnen en toch doe ik het. Je hebt weliswaar geen andere keuze, maar toch ik ben mentaal sterker dan ik dacht en ik leer. Ik leer een hele hoop, soms moet ik daar dus even voor onderuit gaan en zoek ik mijn grens te veel op. Soms probeer ik het dan gewoon nog een keer, want ja misschien lukt het deze keer wel. En soms accepteer ik dat het niet anders is en dat het een keer voorbij gaat.

Eindelijk weer knuffelen met mijn neefje!

Wil je mij wat vragen?

Misschien is er wel iets wat je na het lezen van al die blogs weleens aan mij zou willen vragen. Of naar aanleiding van een specifieke blog. Misschien is er wel iets over de borstkanker wat je erg interessant lijkt om te weten. Dat kan en dat begrijp ik. Stel je vraag aan mij en ik ga een leuke blog maken waarin ik jullie vragen beantwoord.

Hoe kan je je vraag stellen? Je kan een reactie onder deze blog achterlaten. Wil je liever niet dat iedereen jouw vraag leest? Dan kan je ook mijn contactformulier invullen en dan krijg ik de vraag ook binnen. Stuur je vraag in een DM op Instagram, laat een berichtje achter op mijn Facebookpagina An babbelt. Ofwel: genoeg manieren hoe jouw vraag bij mij terecht kan komen. Ik ben benieuwd en kan niet wachten om er wat leuks van te maken! 


6 reacties op ‘Luisteren naar je lichaam is lastig

  1. Lieve An, geen vraag wil je alleen wat zeggen,
    Steeds wanneer jij valt ga je weer staan.
    Soms valt dat niet mee en laat je een traan.
    Dan recht je, je rug zet een stap naar de zon, en weer ben je sterker dan het dal wat je zojuist weer overwon!!
    Love you❤❤

    Like

  2. Ik wil alleen zeggen dat je onwijs trots mag zijn op jezelf hoe je hier mee omgaat
    Ik heb heeeel veel bewondering voor je.
    Groetjes en een knuffel
    Marga van Leek

    Like

  3. Bewonderenswaardig hoe jij omgaat met dit alles en zeker ook de mooie momenten koestert en geniet van de “kleine” dingen. Juist de “kleine” dingen zijn nu zo ontzettend belangrijk. Veel sterkte weer met deze kuur en hoop dat je tussendoor weer even deze “kleine” mooie momenten kunt pakken om je weer door de volgende kuur heen te dragen 🤗

    Like

Laat een reactie achter op Annemijn Reactie annuleren

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google photo

Je reageert onder je Google account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s